
Fırsatları sayısız sanıp, hep ileride bir gün karşılaşacağımızı sandığımız birisini, bir yenisine ertelerken hayat yanımızdan geçip gidiyor mu?
Karşımıza erken çıkmış insanları yolun dışına sürerken; bir gün geri dönüp, onu deliler gibi arayacağımızı hiç hesaba katıyor muyuz?
Hayat her zaman cömert davranmaz bize. Tersine, çoğu kez zalimdir. Her zaman aynı fırsatları sunmaz. Toyluk zamanlarını ödetir. Hoyratça kullandığımız arkadaşlıkların, eskitmeden yıprattığımız dostlukların, savurganca harcadığımız aşkların hazin hatırasıyla yapayalnız kalırız bir gün...
Bir akşam üstü yanımızda kimsecikler olmaz;
Ya da olması gerekenler yanımızdakiler değildir... (MURATHAN MUNGAN)SEN HEP VARSIN HERZAMAN ABLANIN YÜREĞİNDE BURALARDA OLMASADA GÖNÜL EVİMİZDE BULUŞURUZ VE SEN HER SEFERİNDE UMUT DOLDURURSUN SAMİMİ YÜREĞİNLE KIZ KARDEŞLERİN İNCİSİ BİRİNCİSİ SENİ ÇOK AMA ÇOK ÖZLEDİM...

Mektup (hakikisi, hani kağıda yazılan varya) yazdığını duyunca kıymeti zirvedelerde dolaşan kardeşimin nazarımda değerinin paha biçilmezliği katmerlenmiştir.Ben küçüğüm diyorya aslında o büyüklükten kaçıyor, kendi fikirlerinin büyüklüğünden.Sevilesi bir ablamızdır :) (akıl küpüm)