
veeee geldik günün son dedikodusuna...o buraların ablası cadalozu ammaaaaaaa benim de pamuk prensesim...prensi geldi öptü onu gerçi:)her ne kadar arada birbirimize girsekte,yüreğim aynı onunla.kader ortağım dert sırdaşım...her ağladığında içim acır benim de...hani prenseslerin olur ya kocaman kocaman sarayları,sen insanların yüreklerindeki saraylardasın.en azından benim için.adı üstünde abla yaaa abla.bitaneciğim o benim hani buraya yazsam bi dolu şey gene yetmez onun bendeki değerini anlatmaya.özeldin hep özel kalacaksın.umarım hep yüzün güler.umarım hayat daha fazla aşılacak dağlar çıkarmaz karşına.bitanemsin....